Nieuwsbrief 14, februari 2026 Step into the groove...
Lieve mensen,
Na een intensieve opdracht voor het COA, waar men plekken en perspectieven voor migranten ontwikkelt, ontstaat er weer ruimte voor nieuwe initiatieven.
Als je op reis bent en in een andere omgeving zit, herken je signalen die anders door de waan van de dag onopgemerkt blijven. Wat je bedenkt wordt niet altijd werkelijkheid, soms gaat iets ‘on hold’, ontstaat er wat nieuws of valt het gewoon af. Gaat het wél vanzelf, dan zit je in de ‘groove’ en floreert het.
Zo is de tweede druk van de soft-cover Afscheid van de ratrace bijna uitverkocht, haast is dus geboden als je nog een exemplaar wilt bemachtigen. De mooiste complimenten waren wel dat het boek gespot is in kringloopwinkel Rataplan in Deventer, het stond naast de biografie van Joop van den Ende, en dat een relatie in één keer twintig stuks bestelde om zijn collega’s tijdens een afscheid een levensles mee te geven.
Maar het format voor een documentaire over migratie blijft voorlopig op de plank liggen, ondanks de positieve waardering van goede doelen organisatie Wilde Ganzen. Uiteindelijk bleek er onvoldoende geld te zijn voor de gevraagde subsidie.
En ook het plan deze zomer met gasten naar de Indianen te gaan in Zuid-Suriname staat on hold. Het voelt niet goed, de juiste connectie met deze gemeenschap ontbreekt, wat cruciaal is voor een succesvol verloop.
Wellicht komt er een beter moment, in een andere vorm of op andere wijze. Tegen de stroom in zwemmen helpt niet, wel je erdoor laten voortstuwen
Wat voorspoedig gaat is de bouw van een huis in Pai, een dromerig bergdorpje met een bohemian vibe in het noorden van Thailand. In combinatie met een mild klimaat is het een geschikte overwinterplek voor de koude maanden in Nederland.
Bij de start is het boeddhistisch zegenen van de werkzaamheden een eeuwenoude traditie. De totaal andere cultuur en gewoonten maakt het tot een spannend traject.
Maar ik weet zeker dat mijn oudoom Bram, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in dit land overleed, met een vette glimlach toekijkt. Zijn voormalig huis in Cepu op Oost-Java staat namelijk model voor het ontwerp.
En nog iets bijzonders, op mijn reis vorig jaar door Indonesië ontmoette ik een familie uit Malang die klaagde niet rond te kunnen komen van de opbrengst van een voormalige Nederlandse koffieplantage. ‘Het levert maar € 3,50 per kilo op, onbegrijpelijk, het zou het dubbele moeten zijn!’
De reden? Er wordt alleen nog voor de lokale markt geproduceerd, de exportkennis van de Hollanders is door de jaren heen verloren gegaan.
Wat met enig bravoure begon, ‘ik ga dit wel even fixen en een paar belletjes plegen’, dreigt nu serieus te worden.
In samenwerking met het Amsterdamse This Side Up, een bedrijf dat koffieboeren aan een eerlijke prijs helpt, is een monster genomen waaruit blijkt dat het gaat om organisch geproduceerde Robusta koffie van zeer goede kwaliteit.
Dit initiatief gaat ook een vervolg krijgen, let maar op.
Als je naar plekken wilt om ooit nog eens te bezoeken, step into the groove…